Ta niepozorna produkcja to powiew świeżości na Nintendo Switch i dowód na to, że mniej znaczy więcej.

Każdego tygodnia w nintendowym eShopie ląduje kilkadziesiąt gier niezależnych. Przy takiej liczbie często trudno wyłapać perełki, które warto mieć w swojej kolekcji. Trudno o to zwłaszcza w gatunku, gdzie na Switchu liczą się obecnie głównie dwa podejścia: trójwymiarowy rozmach serii Tony Hawk’s Pro Skater albo dwuwymiarowe OlliOlli, wymagające niemal chirurgicznej precyzji.

A co, jeżeli chcemy zagrać w coś "lżejszego", gdzie rozgrywka nastawiona jest na czysty fun? W tym momencie wjeżdża Skate Bums australijskiego, dwuosobowego Lucky Last Studio. W rozmowie z Jono Yuenem dowiedziałem się, że praca nad tym tytułem była wyboistą drogą, która trwała aż siedem lat – cały wywiad przeczytasz tutaj. Ten mały indyczek to propozycja skierowana do tych, dla których liczy się flow i niczym nieskrępowana rozgrywka przy krótkich sesjach.

Skate Bums to dumny spadkobierca filozofii mniejszej skali. Gra stawia na przejrzystość i dynamikę klasycznych zręcznościówek 2D. Dla niezależnego dewelopera mniejszy budżet nie musi oznaczać gorszej zabawy. Wręcz przeciwnie - dzięki skupieniu się na esencji jazdy, Skate Bums oferuje rozgrywkę, która autentycznie wciąga. To kolejny dowód na to, że na małym ekranie Switcha bardziej od liczby poligonów liczy się rytm i satysfakcja z każdego udanego przejazdu.

Największym atutem gry jest system sterowania, który idzie pod prąd współczesnym trendom komplikowania wszystkiego na siłę. Twórcy postawili na intuicyjność: kierunek wychylenia lewej gałki odpowiada za konkretny trik, a przytrzymanie jednego przycisku aktywuje grind. Tylko tyle i aż tyle wystarczy, by wyczarować piękne kombo za kilka tysięcy punktów. Dzięki takiemu modelowi próg wejścia jest niski, ale nie dajcie się zwieść - to tylko pozory prostoty.

Brak konieczności wykuwania na pamięć kombinacji rodem z bijatyk przesuwa środek ciężkości na to, co w jeździe na desce najważniejsze: wyczucie czasu i mechaniczną dyscyplinę. Zamiast walczyć z kontrolerem, skupiamy się na rytmicznej naturze grindów i precyzyjnym omijaniu przeszkód. Taka formuła paradoksalnie podnosi poprzeczkę, bo każdy błąd w timingu jest tu boleśnie odczuwalny.

Pod warstwą zręcznościową gry kryje się prosta, ale angażująca historia Lux, młodej skaterki, która nie zamierza pękać przed lokalnymi ziomeczkami. Pokuszę się o stwierdzenie, że główna bohaterka reprezentuje każdego z nas, kto kiedykolwiek usłyszał, że "to nie miejsce dla ciebie". Jej walka o prawo do jazdy na desce na własnych zasadach to świetny motor napędowy całej historii.

Dzięki osadzeniu akcji gry w konkretnych realiach, twórcy wprowadzili unikalny element w grze, którego próżno szukać w innych deskorolkowych grach: starcia z bossami. Nie są to jednak typowe pojedynki na punkty na zasadzie "kto zrobi najwięcej combosów w określonym limicie czasu". W Skate Bums musimy po prostu wykonać świetny przejazd, podczas gdy przeciwnik rzuca w naszą stronę rozmaite przedmioty (np. wózki sklepowe), byle tylko nas spowolnić i wybić z rytmu. Te starcia to prawdziwy test skupienia, który brutalnie przerywa sielankowe kręcenie kombosów i zmusza do adaptacji w ułamku sekundy.

Mimo dwuwymiarowej płaszczyzny, etapy w Skate Bums to coś więcej niż prosta droga od punktu A do punktu B. Każdy poziom skrywa alternatywne ścieżki, których odkrycie jest kluczem do zebrania wszystkich gwiazdek (na każdej planszy są trzy do zebrania), monet oraz wykonanie wszystkich zadań. Taka konstrukcja map znacząco zwiększa regrywalność. Kiedy więc już opanujemy podstawowy przejazd, gra kusi, by wrócić i sprawdzić, czy ten wyżej położony murek nie poprowadzi nas do tej ostatniej brakującej nam gwiazdki. A krótki czas trwania pojedynczego przejazdu sprawia, że syndrom jeszcze jednej próby jest tu wyjątkowo silny, co idealnie sprawdza się w trybie przenośnym.

Oczywiście, Skate Bums nie jest grą idealną. Miejscami poziom trudności mógłby być nieco wyższy, a twórcy mogliby by oddać nam do dyspozycji więcej miejsc do grindowania (co doskwiera zwłaszcza na początkowych poziomach). Mimo to każda rozgrywka daje czystą frajdę. A tego właśnie oczekuję po arcade'owej grze deskorolkowej. I tu Lucky Last Studio dowiozło w 100%. Dlatego też pomimo tych drobnych wad gorąco polecam Wam ten tytuł.

Deweloper: Lucky Last Studio
Wydawca: Lucky Last Studio
Data wydania: 18 lutego 2026
Waga: 505 MB

Dziękuję Lucky Last Studio za udostępnienie gry do recenzji.

Podaj dalej:

Bartek 'Pan Nindyk' Wanot

Miłośnik gier niezależnych, Nintendo i japońskiej popkultury. W wolnych chwilach prowadzi stronę nindyki.pl. Tłumacz kilku książek o grach (Wielka księga Nintendo, Retro wspomnienia lat 90, Historia gier wideo) i gier (Castaway, Haneda Girl, Carimara).

---

Podoba Ci się to co robię? Postaw mi kawę:

8 zł 15 zł 25 zł

---

Partner strony:

Liczba odwiedzin: 59152